Jeej, het is nog eens tijd voor een hoe zat het? Het lijkt alsof ik maar een paar keer met mijn ogen heb moeten knipperen en maart was alweer voorbij. Laten we eens kijken hoe die maand eruit zag.

Gewerkt aan

Wie een hele dag thuis is met een baby, heeft altijd wel iets te doen. De dagen vliegen dan ook voorbij. Toch probeer ik in de vrije momenten ons huis wat structureel op te ruimen. Zo werd er al heel wat rommel uit ons bureau gehaald en zijn ook al grote delen van onze berging opgeruimd. Ook de komende maanden hoop ik nog heel wat spullen te kunnen opruimen. Ook al kan ik, tussen het pampers verversen en flesjes geven door, elke dag maar babystapjes zetten.

Ontdekt

Ik ontdekte begin maart de Calm-app. Ontdekken is veel gezegd, want ik had natuurlijk al wel eens gehoord van deze super populaire meditatie-app. Enkele weken geleden begon ik de app ook echt te gebruiken. Ik probeer elke avond 10 minuten voor het slapen gaan een sessie te doorlopen. Een klein probleem is voorlopig dat ik, door wat slaaptekort, meestal het einde niet haal. Na enkele minuten ben ik zo ontspannen dat ik als een blok in slaap val.

En nog ontdekt

Er was nog een toevallige ontdekking in maart: de zout/zoete popcorn. Kasper is een beetje allergisch aan koeienmelk. Daardoor mag ik voorlopig geen melk eten of drinken. Best wel jammer, want dat zit in zowat alles. Ook best moeilijk als er bezoek over de vloer komt. Ik moet echt moeite doen om lekkere dingen te vinden die ik hen kan voorschotelen en waar ik niet met veel pijn in het hart moet naar zitten kijken, omdat ik ze niet in mijn mond mag stoppen. En zo kwam ik dus uit bij popcorn. Ik was echt geen popcorn-lover, moet ik toegeven. Per uitzondering eens een zakje in de bioscoop, maar dan eerder uit nostalgie dan uit goesting. Maar daar is dus 100% verandering in gekomen de afgelopen maand toen ik zout/zoete popcorn ontdekte. Je moet wel een beetje zoeken, want je kan hem niet overal vinden (maar wel bij Delhaize en Colruyt).

Blij met

Mijn nieuwe koffiemachine. Ik had ondertussen al zo’n vier of vijf jaar een Dolce Gusto en ik was daar eigenlijk wel dik content van. Ik drink bijna alleen maar cappuccino en dan kan dat toestel verdomd goed maken. Toch had ik het steeds wat moeilijker met de ontelbare capsules die we elke week weer moesten kopen. Sowieso niet goedkoop, maar het levert ook nog eens een gigantische hoop plastic op. Ik denk niet dat ik de hoop capsules die hier de afgelopen jaren gebruik zijn, onder ogen zou durven komen. En toen zag ik de Latte Go en was ik meteen verkocht. Een koffiemachine speciaal voor liefhebbers van cappuccino en latte macchiato. Eén druk op de knop en hups, het wordt voor je gemaakt. Groot nadeel bij de meeste machines is dat je mega veel afwas hebt als je melk wil opschuimen. Hier dus niet… ofwel even de Quick Clean doen ofwel het bakje snel even onder het water houden. Echt geweldig! Mocht je het nog niet doorhebben, ik ben echt super blij met mijn koffiemachine. En neen, dit is geen gesponsord bericht!

Kijk uit naar

Nu de dagen weer wat langer worden, kijk ik echt uit naar een warm en zonnige voorjaar. Ik ben nog tot eind juni thuis en hoop op nog heel veel zon. De afgelopen maanden zat ik hier meestal binnen en dat begint nu toch stilaan wat tegen te steken. Ik was vergeten hoe klein je wereld wordt vlak na je bevalling. Al je aandacht gaat naar je gezin en het huishouden. Je geraakt amper je huis uit en als je toch eens naar buiten gaat is het voor de kine of de dokter. De supermarkt is al eens een leuke afwisseling en naar de Ikea gaan een echte uitstap. Wat beter en warmer weer zal me dus hopelijk ook wat meer ons kot uit krijgen.

Frustratie

Ik zei het al, ik kan nog steeds geen melk (maar ook geen kaas, boter,…) eten, maar ook soja moet ik ondertussen achterwegen laten. Dat is soms echt super frustrerend. Als je erop begint te letten dan zit er in zowat alles melk en/of soja. Zelfs in gewone hesp, waarvan je zou denken dat ze recht uit een varken komt, zit soms melk. Ondertussen heb ik al een kleine fascinatie gekregen voor ingrediëntenlijsten. Voor ik iets in mijn kar leg moet ik weten wat er allemaal in zit.
Ik heb trouwens enorm veel begrip gekregen voor mensen met een allergie. Ik moet eerlijk zijn dat ik er tot voor kort eigenlijk nooit echt bij had stil gestaan. Als ik cake bakte voor in de crèche dan dacht ik er niet aan dat er misschien wel kindjes waren die geen melk of gluten mochten eten. Nu denk ik steeds: ‘Het moet maar eens jouw kindje zijn dat nooit kan mee eten’. Hoe leg je dat trouwens ook uit aan een tweejarige dat die cake niet voor hem is.

Trots op

We zijn super trots op Emil. Hij is niet alleen super goed gestart met school. Hij is ook een ontzettend goede grote broer. Het moet niet eenvoudig zijn om als 2 jarige er plots een broertje bij te krijgen. Tot dan stond je altijd en overal in de belangstelling. Je mocht geen gil laten of er werd naar je gekeken. En dan word je op een ochtend wakker en blijk je een broertje te hebben. Plots moet je wel eens wachten op je boterham of wat stiller zijn. Plots is niet alle aandacht meer voor jou en moet je je mama en papa delen met zo’n klein mormeltje. Emil heeft zeker een paar moeilijke weken gehad, maar ondertussen is hij een trotse grote broer, die elke ochtend een knuffel komt geven aan Kasper, zijn tut in zijn mond probeert te krijgen en ‘ni wene broer, mama komt melk’ zegt.