Het lijkt alsof het gisteren nog zomer was, maar ik knipperde eens met mijn ogen en plots bleek het al oktober. Een paar weken geleden las ik dat de tijd steeds sneller lijkt te gaan als je ouder wordt. Dat voorspelt dus niet veel goeds voor de toekomst…

Boos op

Door dat de tijd zo lijkt te vliegen, ben ik wel eens boos op mezelf. Ik heb zoveel wilde ideeën en plannen die ik zou willen uitvoeren. Minstens 1 blogbericht per week schrijven of koffie gaan drinken met Goofball, of één van die talloze to do’s van mijn lijstje vinken, maar ik kom er gewoon niet toe. Mijn tijd lijk ik vooral te spenderen aan werken, of op weg zijn naar dat werk of terug naar huis. Ook een baby in huis slorpt heel wat tijd op en aan al die huishoudelijke taken lijkt ook maar geen einde te komen. Soms vraag ik me af wie er in ons huis leeft als wij niet thuis zijn en dat daar allemaal zo vuil achterlaat.

Geweest naar

En dat brengt me eigenlijk vlot bij het tweede trefwoord van deze maand. Eind september ging ik in een Leuvense koffiebar naar een lezing van Hein Zegers. Je kent hem misschien wel als auteur van het boek Zooikoorts. Hij doet onderzoek naar minimalistisch leven en dat gaat verder dan alleen maar de helft van je spullen naar het containerpark brengen. Hij ontwikkelde de BASIC-therapie. Om de volledig juiste omschrijving te kennen, moet je het boek maar lezen. Maar het komt er op neer dat je door deze manier van leven minder geld uitgeeft, minder tijd verkwist en vooral focust op wat je echt belangrijk vindt, én dat maakt je dan weer gelukkiger.

Grootste zonde

Mijn grootste zonde van de afgelopen maand was ongetwijfeld dat ik gelachen heb met de Afrikaanse man die aan onze voordeur stond en vroeg of mijn ouders thuis waren. Als je Saartje heet gebeurt het wel al eens meer aan de telefoon. Een aantal televerkopers hebben de afgelopen jaren bij het horen van mijn naam ook dezelfde vraag gesteld. Maar aan de deur was het me toch nog nooit overkomen. Op Instagram vond zowat iedereen dat ik het als een compliment moet zien. Helemaal zeker ben ik daar zelf nog niet van…

Kijkt uit naar

Nu komt het wel echt dichterbij die National Novel Writing Month. Eerder dit jaar ging ik de uitdaging aan om er aan mee te doen. De bedoeling is om op een maand tijd een verhaal van 50.000 woorden te schrijven. Beetje zottekes. Vooral omdat ik toen ook nog geen idee had dat november de drukste werkmaand van het jaar ging worden. Toevallig hoorde ik vandaag de podcast van Being Boss over NaNoWriMo met initiatiefnemer Grant Faulkner en dat was meteen goed voor een hoop motivatie om er toch gewoon aan te beginnen. Laat maar weten als je ook gaat meedoen. Dan kunnen we elkaar wat duwtjes in de rug geven.

Ontspannen door

Als je leven dichtgemetseld zit met moetjes dan is er niet altijd veel tijd om te ontspannen en dat voelde ik in september. Stramme spieren, pijnlijke schouders en rug. Allemaal tekenen dat het tijd is om wat gas terug te nemen. Veel verder dan een warmtepak voor tv ben ik jammer genoeg nog niet geraakt.

Trots op

Ik wil niet zo’n mama worden die niets anders doet dan haar kind bestoefen, maar zo af en toe mag het wel eens. Ik ben dus geweldig trots op Emil. Hij begint steeds meer en meer door te slapen. Al was afgelopen nacht geen groot succes, maar op een maand tijd heeft hij gigantische stappen gezet. En hij begint ook al echte stapjes te zetten en sinds enkele dagen ook Arabisch te praten. Nu nog Nederlands en het komt wel goed met hem. We krijgen ook vaak te horen dat hij zo flink is. Ik kan dat moeilijk vergelijken met andere kinderen, maar ik geloof graag iedereen die het zegt.

Beste aankoop

Helemaal zeker zijn we er nog niet van, maar we gaan er toch vanuit dat de zonnepanelen die sinds deze maand op ons dak liggen een goede investering zijn. Loont het nog wel om dat nu nog aan te schaffen? Mja, door de invoering van de prosumentenbelasting en de afschaffing van de certificaten vermoedelijk minder dan een paar jaar geleden. Maar wij kunnen nu meer elektriciteit verbruiken, voor minder geld dus dat lijkt me toch best een goede deal. Wij namen trouwens deel aan een groepsaankoop. Hierdoor bespaar je meestal meer dan 10%.

Opgemerkt in het nieuws

Ik was wel wat geschrokken toen ik hoorde dat er op 2 jaar tijd drie kindjes gestikt zijn in een stukje babybel. Ik probeer een-niet-al-te-bezorgde-mama te zijn, maar mijn grootste dagdagelijkse angst is toch wel dat Emil zich zou verslikken bij het eten. Vorig jaar volgden we een workshop EHBO voor baby’s en kinderen, maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat ik geen enkele van die technieken die ik toen leerde ooit zal moeten gebruiken.

Gefietst naar

We zijn niet echt ergens in het bijzonder naar gefietst, maar we hebben wel voor het eerst met Emil gefietst. Het heeft even geduurd voor we dat fietsstoeltje geplaatst hadden, en voor ik mijn ‘oei, ik ga vallen’- angst overwonnen had, maar eens dat allemaal gelukt was, waren we vertrokken.

De woorden voor oktober: geweest naar – aan het lezen – ontdekt – kijkt uit naar – blij met – op restaurant – verrast door – gezien op tv – over mezelf – frustratie.