Ik werd die ochtend rond 5u30 wakker. Geen haar op mijn hoofd dat er op dat moment aan dacht dat ik drie uur later een baby in mijn armen zou hebben. Ik was bezig aan mijn laatste dagen op het werk. Ik keek uit naar nog twee weken rust. Twee weken om die laatste details afgewerkt te krijgen, nog eens lekker lang uit te slapen en afscheid te nemen van mijn oude leven en dikke buik.

Maar ik kreeg er allemaal de kans niet toe. Voor ik het wist lag ik te kronkelen van de pijn op een bevallingstafel. De herinneringen van die ochtend hangen in flarden aan elkaar. De eerste uren en dagen leek het alsof ik plots iemands anders leven aan het leiden was. Ik moest toch nog eerst gaan werken, het geboortekaartje afwerken en de babyborrel voorbereiden. Wat deed ik dan in dat ziekenhuis met die onbekende baby in mijn armen.

12 maanden later is die baby stilaan een peutertje aan het worden. Makkelijk was het niet altijd. Soms begrepen we elkaar gewoon niet, of vonden we allebei dat we het beter wisten. Maar we hebben ook enorm veel gelachen en geknuffeld en ik zou voor geen geld van de wereld het afgelopen jaar gemist willen hebben.

Nu Emil 1 jaar wordt, beleef ik die hectische periode van vorig jaar opnieuw. In flarden, maar toch… de vreugde, onzekerheid en bezorgdheid wisselden elkaar in snel tempo af. Ik hoopte toen stilletje dat iemand me een spiekbriefje zou geven vol met tips en wat goede moed. Ik ga er nu niet meer zoveel aan hebben, maar ik maakte een spiekbriefje voor de volgende nieuwe mama’s . Wie weet, misschien hebben ze er wel iets aan.

Spiekbriefje voor nieuwe mama’s

  • Maak je eerst en vooral niet al te veel zorgen. Ergens diep in jou is de handleiding ‘zorgen voor een baby’ al gedownload. Je gaat jezelf geregeld eens verrassen met inventieve oplossingen en gaat vaak verbaasd zijn van je eigen kunnen.
  • Ik hoop dat jij meer geluk hebt dan ik, maar de kans bestaat dat je de komende 365 dagen geen enkele nacht meer gaat doorslapen. Tips om dit te overleven zijn er niet en ja, het is erger dan je je ooit kan voorstellen.
  • Een dag gaan werken is zonder twijfel minder vermoeiend dan een dag babysitten. Die herinneringen worden wel telkens gewist, want je hebt nooit zin om naar je werk te vertrekken en kijkt altijd uit naar een dagje thuis met je kindje.
  • Snot, speeksel, etensrest of ‘wie zal het zeggen welke vlek het is’, is vanaf nu niet meer weg te denken van je outfit. 2 of zelfs 3 keer wisselen van kleren per dag is echt niet vreemd.
  • Je volle wasmand lijkt ook eindeloos en een proper huis onmogelijk. Leer ermee leven.
  • Zorgen maken bereikt een nieuwe dimensie. Meestal is het nergens voor nodig, maar het is gewoon sterker dan jezelf. Gewoon aanvaarden dus.
  • Wie heeft ooit bedacht om die maxi cosy omgekeerd in de auto te zetten. Het eerste jaar zie je je kind gewoon niet zitten in de auto. Ik geef toe dat ik geregeld eens gestopt ben om te gaan kijken of hij ok was. Eén keer zelfs om te gaan checken of ik hem niet thuis vergeten was…
  • Je kan je niet voorstellen wat je binnen een paar maanden allemaal kan met een baby op je arm. Voor je het weet knoop je veters met één hand of raap je etensresten van de grond zonder je evenwicht te verliezen.
  • Baby’s wenen veel en vaak zonder reden. Dat is vreselijk om te aanhoren, maar je kan gerust zijn dat ze op een bepaald moment zullen stoppen.
  • ’s Morgens wakker worden en meteen paniekerig in de lakens beginnen zoeken omdat je denkt dat je baby daar ergens in is weggezakt of gewoon uit bed is gevallen… been there, don that. 99,9% kans dat hij gewoon in zijn/haar bed ligt.
  • 10 keer per dutje gaan checken of de baby nog ademt… Normaal, maar niet nodig, en kei moeilijk af te leren (ik spreek uit ervaring).
  • Vers eten is super, maar uit een potje super gemakkelijk. Af en toe eens zondigen is dus dik ok.
  • Vanaf nu sleep je een hele uitzet mee, ook al ga je maar kort even op familiebezoek. Dat is normaal… Ook normaal is dat je die verzorgingstas wel eens gaat vergeten… juist wanneer hij nodig is natuurlijk. Of dat er net niet inzit wat je nodig hebt… Allemaal normaal.
  • En ooit nog eens ergens op tijd komen, kan je ook gewoon vergeten. Ofwel moet de baby net eten als je moet vertrekken, of slapen, of doet hij kaka naast zijn pamper. De mogelijkheden zijn eindeloos, en combinatie zijn ook mogelijk.
  • Pampers heb je nooit genoeg bij de hand. Gouden tip: bij Bol.com hebben ze maandpakketten. Ja, ja… pampers voor een hele maand, voor mega weinig geld (minstens 33% korting), vandaag besteld morgen aan uw voordeur. Wat wil je nog meer?
  • Die koets werkt als een magneet op mensen. Bekende of onbekende, het doet er niet toe. Iedereen komt eens kijken. Hoe kleiner de baby, hoe meer aantrek.
  • Babylachjes en -knuffels zijn het allermooiste op deze wereld en doen je gelukkig alle bovenstaande ellende vergeten. Dat heeft de natuur weer eens goed geregeld!

Wat zijn jouw tip voor nieuwe mama’s ? Laat hier een reactie achter en vul zo het spiekbriefje mee verder aan.