scrapbook

Ik had een fijne kindertijd. Er werd veel gespeeld op zolder bij oma, ik leerde paardrijden en speelde toneel. De souvenirs en herinneringen van die tijd liggen zowat overal verspreid. Foto’s liggen ergens weggestoken in een doos, mijn rapporten nog verder verstopt in een schuif en mijn melktandjes ergens in een vergeten potje op zolder.

En om eerlijk te zijn vind ik dat een beetje jammer en wou het daarom voor Emil anders aanpakken. Het heeft even geduurd voor ik wist hoe, maar net als met zoveel dingen in het leven bots je plots op een geweldig idee. En zo ontdekte ik het scrapbook.

Het leuke aan een scrapbook is dat eigenlijk alles mag. Het is een allegaartje van foto’s, tekst en alles wat erin blijft plakken. Na wat inspiratie opdoen op Pintrest wist ik dat ik zo’n scrapbook wou maken voor Emil.

Wie een scrapbook wil beginnen heeft eigenlijk niet veel nodig. Een leeg notitieboek is een begin, maar je kan ook alles verzamelen in een map als je dat handiger vindt. Verder is een goede pen en lijm zeker nodig. Met de rest doe je je goesting. Zie je graag veel kleur, schaf je dan wat kleurpotloden en stiften aan om je boek wat op te fleuren. Werk je liever met stukjes mooi papier en making tape dan moet je daar een voorraadje van aanleggen.

En zo begon ik vlak na de geboorte van Emil alle kleine en grote weetjes over hem en zijn leven te bewaren.

Het boek begint met enkele echo’s en de info die de dokter negen maanden lang noteerde in een zwangerschapsboekje. Daarna volgt het verhaal van mijn bevalling, aangevuld met zijn allereerste foto. Verder verzamel ik ook alle kleine en grote weetje die gebeurd zijn, zoals de naam van de dokter die hem ter wereld bracht of wanneer hij voor het eerst naar ons begon te lachten. Dat alles vul ik aan met zijn leukste foto’s. Ik plak er naast foto’s ook andere dingen in, zoals bijvoorbeeld een sokje van zijn doopsuiker, of zijn eerste geknipte nageltjes. Geregeld (voorlopig op 1 en 3 maanden) noteer ik aan de hand van trefwoorden wat Emil leuk vindt.

Ik wil de komende jaren zoveel mogelijk herinneringen van Emil verzamelen in dit boek. Voorlopig moet ik alles zelf invullen, maar het is natuurlijk de bedoeling dat Emil in de toekomst zelf de trefwoorden invult, het boek opfleurt met een leuke tekening en vooral heel veel mooie herinneringen.

Het plan is om zeker tot zijn 12de en hopelijk tot zijn 18de alles bij te houden. Ik kijk er nu al naar uit om op een dag samen met hem door al die leuke boeken te bladeren vol met foto’s en weetjes die we anders vermoedelijk al lang vergeten zouden zijn.

Houden jullie ook alle herinneringen en souvenirs bij? Of ben ik de enige en vinden jullie mij een beetje freaky?

Mijn scrapbook kocht ik bij Hema voor 8 euro. Bestel hier ook je eigen exemplaar.