Zo’n maand geleden kreeg ik een mailtje van de Flair met de vraag of het klopte dat ik in een leesclub zat. Ze waren hier op de blog terecht gekomen en hadden zo ontdekt dat ik sinds een jaar en half deel uitmaakt van een vrouwenclubje dat één keer per maand samen komt, onder het motto een boek te bespreken. ‘Ja, ja, tuurlijk klopt dat’, hoor ik me nog aan de telefoon vertellen. Een week later werden Carolien en ik geïnterviewd en poseerde we met z’n allen voor de foto. Nooit gedacht dat mijn leven op m’n 34ste nog hip genoeg zou zijn om in de Flair te staan, tussen de artikels over mannen die te snel klaarkomen en de fashion must haves voor deze zomer.

En speciaal voor wie de Flair vorige week gemist heeft, deel ik hier ons interview. Hopelijk geeft dat een antwoord op alle vragen die je ooit gehad hebt over een leesclub, en mocht dat toch niet het geval zijn, laat dan hier een reactie achter. Ik zorg met plezier voor een antwoord.

 

Leesclub Between The Covers

Saartje: ‘De vraag die we veruit het vaakst krijgen: wat doe je eigenlijk in een leesclub?’
Carolien: ‘Tja, wat doen we eigenlijk? Veel tetteren (lacht). Maar vooral het boek bespreken dat we tijdens de vorige bijeenkomst uitgekozen hebben.’
Saartje: ‘Aan strikte regels doen we niet. We hebben wel een paar afspraken die het samenkomen vergemakkelijken. Zo krijgt telkens iemand anders de taak om drie boeken voor te stellen. In groep kiezen we dan democratisch welk ons volgende boek wordt. Het gelezen boek bespreken we aan de hand van een lijst met vragen als: wie was jouw favoriete personage?’
Carolien: ‘Of: welk advies heb je voor de schrijver?’
Saartje: ‘Advies dat we, laat dit duidelijk zijn, niet aan de schrijver in kwestie bezorgen (lacht). We hebben zo al onder andere Het Smelt van Lize Spit besproken, Het Hout van Jeroen Brouwers en onze favoriet tot nu toe: Wij van David Nichols.

Het first date 

Carolien: ‘Inspiratie voor een aantal praktische afspraken hebben we gehaald bij Kelly Deriemaeker, een blogster die zelf een leesclub oprichtte. In de zomer van 2014 schreef ze een blogpost met tips over hoe je een leesclub kan beginnen.’
Saartje: ‘Enkele vrouwen hebben gecomment dat ze ook zin hadden in een leesclub in de buurt van Leuven.’
Carolien: ‘Toen heb ik het initiatief genomen om een eerste bijeenkomst te organiseren.’
Saartje: ‘Niks zo vreemd als om met twaalf wildvreemde vrouwen af te spreken op een terras in Leuven: “Is het hier voor de leesclub?”‘
Carolien: ‘We hebben geluk gehad met ons clubje. Van bij de eerste avond voelde je dat het zou klikken. De vragenlijst van Chloé heeft ons geholpen om meteen het ijs te breken. Zij had iedereen op voorhand per mail gevraagd wat onze favoriete boeken waren, waarom we meer wilden lezen en andere persoonlijke weetjes. Zo hadden we meteen stof voor conversatie.’

Deadlinelezers en boekenbaby’s

Saartje: ‘Ik moet bekennen dat de maandag voor de bijeenkomst doorgaan de ik-heb-nog-veel-te-lezendag is. Het is zelfs al gebeurd dat ik de laatste pagina’s de avond op café las.
Carolien: ‘Ook die raad van Kelly hebben we ter harte genomen: je spreekt beter op café af of in een zaaltje, dan bij iemand thuis. Dan belast je toch weer de gastvrouw die voor hapjes en drankjes zorgt en haar leesclub in een mooi opgeruimd huis ontvangen wil.’
Carolien: ‘Eenmaal per maand huren we in een Leuvens café een grote tafel en is het minstens twee uur babbelen geblazen. ‘
Saartje: ‘Over boeken uiteraard. Maar evengoed over hobby’s, werk en vooral onze kinderen.
Carolien: ‘Sinds ons ontstaan anderhalf jaar geleden zijn er al vijf baby’s geboren, de zesde is onderweg.
Saartje: ‘Elke geboorte vieren we en we kopen een gepast cadeautje voor de baby: boeken! Een van ons leesclubbers grapt wel eens dat we onszelf beter “Between the babies” hadden genoemd.’
Carolien: ‘We zijn nu eenmaal vrouwen van eind twintig tot midden dertig die in dezelfde levensfase zitten. Dat maakt dat het zo goed klikt.’
Saartje: ‘Mannen hebben we niet in ons clubje. Op zich is dat geen bewuste keuze, ze hebben zich nooit aangediend.’
Carolien: ‘Eerlijk gezegd weet ik ook niet of ze het hier zo fijn zouden vinden om met een bende vrouwen te tetteren (lacht).
Saartje: ‘Voorlopig dus geen mannen, maar ook geen nieuwe vrouwen als leden. We zijn met negen nu, en dat is goed zo.’

Dit artikel verscheen in Flair (week van 17 mei 2016) en werd geschreven door Katrien De Groef met medewerking van Silke Ribus. De foto werd gemaakt door Karel Daems.