Ik probeer al een paar dagen een leuk en vrolijk blogbericht te schrijven, maar het lijkt maar niet te lukken. In mijn hoofd flitsen vooral de gruwelijke beelden, van wat eigenlijk een doodgewone avond in Parijs had moeten worden.

Er is al zoveel over gezegd en geschreven de laatste dagen… wat zou ik daar nog aan moeten toevoegen… Veel woorden heb ik daar niet voor…

Laat mij dus maar even terugdenken aan de laatste keer dat ik er was. Ik vierde er toen mijn allereerste oudejaar met Mister Fabuleus, binnenkort 5 jaar geleden. We hadden er een geweldig weekend. We stonden er op de Eiffeltoren, al was er zoveel mist dat we amper iets zagen. We gingen shoppen zonder veel te kopen. We aten een feestelijk diner op onze hotelkamer van de Chinees op de hoek. En ja, het knalde er toen ook, maar dat was toen enkel uit vreugde.

Parijs zal waarschijnlijk nooit meer hetzelfde zijn…, maar we mogen niet vergeten hoe een fijne en bruisende stad het is. Deel hier ook jouw laatste leuke herinneringen aan Parijs en wie weet zorgen al die leuke verhalen toch voor een beetje positiviteit in deze triestige tijden.

#prayforparis