Ik geef het toe, ik ben nog niet echt begonnen aan mijn #ikkanmetminder-project. Ja, ja, er is al een theoretische planning, maar tot actie ben ik nog niet overgegaan.

En, voor jullie al met een ‘ziet ge nu wel’-vinger naar mij gaan wijzen, daar is een goede reden voor. Er moest eerst nog wat gelezen worden. Wie begint er ook aan zo’n groot project zonder eerst enkele boeken en sites door te nemen. Je vertrekt toch ook niet naar de andere kant van de wereld zonder eens in een reisgids te kijken.

En zo gezegd, zo gedaan. Ik kreeg het boek Opgeruimd! van de Japanse Marie Kondo in mijn handen. En dat is niet zo maar iemand… zegt ze zelf…

Als ik het mag geloven was deze vrouw een freaky kind. Zo’n kind waarvan ik zou denken, ‘oei… wat hebben wij fout gedaan?’. Of wat zou jij denken als je kind vanaf 5 jaar artikels over opruimen begint te verzamelen en elke dag (ja, elke dag!) na school haar kamer begint op te ruimen en zowat al haar spullen wegsmijt? Juist ja…

Maar goed, het is blijkbaar toch goed gekomen, want haar theorie is een zeer groot succes in Japan en daarbuiten. Niemand, die ooit haar hulp heeft ingeroepen, is weer teruggekeerd naar het sloddervossen bestaan. Veel belovend dus.

En ja, ik moet toegeven… als je het boek leest begint het te kriebelen om eraan te beginnen. Marie heeft een stappenplan bedacht. Aan de hand daarvan ga je makkelijk door je spullen.Wegsmijten blijft de boodschap, maar hoe je het aanpakt is even belangrijk.

Wat ik leerde uit dit boek is dat het geen zin heeft om kamer per kamer af te werken. Het is veel nuttiger om per categorie te werken. Zo verzamel je best al je kleren die je hebt en ga je daar één voor één door. Zo neem je veel betere beslissingen over wat je wil houden en wat niet. En dat geloof ik best!

Maar je merkt wel dat het een Japans boek is en dat Marie het toch eerder uit een mindful-hoek heeft geschreven. Zo vindt ze dat je alleen maar spullen mag bijhouden die je echt blij maken en bedankt Marie al haar spullen persoonlijk nadat ze ze een hele dag gebruikt heeft… Beetje vreemd, toch?

Consuminderen en recycleren is duidelijk nog niet doorgedrongen in Japan. Wegsmijten is dan ook echt wegsmijten. Geen enkele keer wordt er vermelding gemaakt van een kringloopwinkel of tweedehandssite. En nog vreemder vind ik het advies dat je bij twijfel altijd moet beslissen om iets weg te smijten. Als je het achteraf mist, dan moet je het maar opnieuw kopen.

Toch weet dit boek echt te inspireren. Tijdens het lezen krijg je er alleen maar zin om erin te vliegen en je hele hebben en houden eens goed op te rommelen. Een ideaal boek dus voor iedereen die meteen aan de slag wil.

Meer info en bestellen kan hier.