Wanneer ik morgen doodga,

vertel dan aan de bomen

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan de wind,

die in de bomen klimt

of uit de takken valt,

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan een kind

dat jong genoeg is om het te begrijpen.

Vertel het aan een dier,

misschien alleen door het aan te kijken.

Vertel het aan de huizen van steen,

vertel het aan de stad

hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens, 

ze zouden je niet geloven. 

Ze zouden niet willen geloven dat

alleen maar een man 

alleen maar een vrouw 

dat een mens een mens zo liefhad 

als ik jou.
Mijn favoriete gedicht uit de pen van Hans Andreus